Upang maunawaan ng kaniyang mga alagad na siya ay talagang binuhay-muli mula sa mga patay, nagbago-bago siya ng anyo gamit ang iba’t ibang katawang-tao, kaya hindi palaging nakikilala ng kaniyang mga alagad ang kaniyang mukha.
Panimula
Ang layunin ng pagbubulay-bulay na ito sa iba’t ibang ulat ng pagkabuhay-muli ni Jesu-Kristo ay dalawa: ang una, gaya ng ipinahihiwatig ng pangunahing pamagat, ay upang patibayin ang mga taong may pananampalataya sa Kristiyanong pag-asa na pagkabuhay-muli at buhay na walang hanggan (Juan 3:16, 36). Ang ikalawa ay upang ipakita na ayon sa Bibliya, ito ay isang garantiya mula sa Diyos na magiging totoo ang pagkabuhay-muli ng mga patay. Ang apostol na si Pablo mismo ang sumulat nito sa 1 Corinto kabanata 15, na sadyang nakatuon sa temang ito ng pagkabuhay-muli. Noong may ilang indibidwal sa kongregasyon na nagsasabing walang pagkabuhay-muli, narito ang isinulat ni apostol Pablo bilang tugon:
“Ngayon, kung ipinangangaral na si Kristo ay binuhay-muli, bakit sinasabi ng ilan sa inyo na walang pagkabuhay-muli ng mga patay? Kung talagang walang pagkabuhay-muli ng mga patay, hindi rin binuhay-muli si Kristo. At kung hindi binuhay-muli si Kristo, ang aming pangangaral ay tiyak na walang kabuluhan, at ang inyong pananampalataya ay walang kabuluhan. Bukod diyan, lalabas pa ngang huwad kaming mga saksi ng Diyos, dahil nagpatotoo kami laban sa Diyos na binuhay niya ang Kristo, na hindi naman niya binuhay kung talagang hindi bubuhayin ang mga patay. Dahil kung hindi bubuhayin ang mga patay, hindi rin binuhay-muli si Kristo. At kung hindi binuhay-muli si Kristo, walang silbi ang inyong pananampalataya; kayo ay nasa inyo pa ring mga kasalanan. Kung gayon, ang mga natulog sa kamatayan na kaisa ni Kristo ay namatay na nang tuluyan. Kung sa buhay lang na ito tayo umaasa kayo Kristo, tayo ang pinakakaawa-awa sa lahat ng tao” (1 Corinto 15:12-19; kung naisin ng mambabasa, maaari niyang basahin ang buong kabanata 15 tungkol sa iba’t ibang uri ng pagkabuhay-muli).
Isang huling punto, sa pagkakataong ito ay may kinalaman sa iba’t ibang ulat ng pagpapakita ni Jesu-Kristo matapos siyang buhaying muli, sa loob ng apatnapung araw bago ang kaniyang pag-akyat sa langit. Mapapansin mo ang isang nakagugulat na bagay: hindi siya agad nakikilala ng mga alagad, na tila ba nagbago ang kaniyang mukha. Nakikilala siya sa kaniyang mga dating kilos, gaya ng pagpira-piraso ng tinapay, o sa paraan ng pagbigkas niya ng pangalan ng mga malalapit sa kaniya gaya ni Maria Magdalena. Bakit? Sinasabi sa 1 Corinto 15:45: “Ang unang taong si Adan ay naging pusong may buhay.” Ang huling Adan ay naging espiritung nagbibigay-buhay. Ipinapakita ng tekstong ito na ang binuhay-muling si Jesu-Kristo ay ibinangon bilang isang espiritu, at ang isang espiritu o anghel ay karaniwang hindi nakikita ng mata ng tao. Upang maunawaan ng kaniyang mga alagad na siya ay talagang binuhay-muli mula sa mga patay, nagbago-bago siya ng anyo gamit ang iba’t ibang katawang-tao, kaya hindi palaging nakikilala ng kaniyang mga alagad ang kaniyang mukha.
Isang bukas-palad na babae: “Ginawa niya ang magagawa niya” (Marcos 14:8)
“At habang nasa Betania siya sa bahay ni Simon na ketongin, noong kumakain siya, isang babae ang dumating na may dalang sisidlang alabastro na may mamahaling pabangong langis, na purong nardo. Binuksan niya ang sisidlang alabastro at ibinuhos ang langis sa ulo niya. Dahil dito, ang ilan ay nagalit at nagsabi sa isa’t isa: “Bakit sinayang ang pabangong langis na ito? Puwede naman itong ipagbili nang higit sa 300 denario at ibigay sa mga mahihirap!” At galit na galit sila sa kaniya. Pero sinabi ni Jesus: “Hayaan ninyo siya. Bakit ninyo siya ginugulo? Mabuti ang ginawa niya sa akin. Dahil laging nasa inyo ang mga mahihirap, at puwede ninyo silang tulungan kailan ninyo gusto, pero ako ay hindi ninyo laging kasama. Ginawa niya ang magagawa niya; maaga niyang pinahiran ng pabangong langis ang katawan ko bilang paghahanda sa paglilibing sa akin. Sinasabi ko sa inyo, saanman ipangaral ang mabuting balita sa buong mundo, ang ginawa ng babaeng ito ay sasabihin din bilang pag-alaala sa kaniya” (Marcos 14:3-9).
Ang pagiging bukas-palad ng babaeng ito ay katulad ng sa napakahirap na biyuda na napansin ni Jesu-Kristo: “Nang tumingin siya, nakita niya ang mayayaman na naghuhulog ng kanilang mga kaloob sa mga kahon ng kaban ng yaman. Nakita rin niya ang isang mahirap na biyuda na naghulog ng dalawang maliliit na barya na napakababa ng halaga, at sinabi niya: “Sinasabi ko sa inyo ang totoo, ang mahirap na biyudang ito ay naghulog ng higit kaysa sa kanilang lahat. Dahil ang lahat ng iyon ay nagkaloob mula sa kanilang labis, pero siya, sa kabila ng kaniyang kahirapan, ay inihulog ang buong ikabubuhay niya” (Lucas 21:1-4). Sa gayon, napapansin ni Jesu-Kristo ang bawat maliit na pagsisikap na buong-puso nating ginagawa upang paglingkuran ang kaniyang Ama sa pinakamahusay na magagawa natin (Mateo 7:21).
– Ang lakas ng loob ni Jose ng Arimatea na humingi kay Pilato, ang Romanong gobernador ng Judea, sa walang-buhay na katawan ni Kristo:
Kapag nagbabasa tayo ng mga ulat sa kasaysayan, sa kasong ito, ang mga Ebanghelyo, alam na natin ang wakas nito. Gayunpaman, ang mga tauhan na dumanas sa kung minsan ay mapanganib at nakababahalang sitwasyon ay hindi alam ang magiging bunga ng kanilang matatapang na desisyon, tulad ng pagkabilanggo o iba’t ibang uri ng pagmamaltrato. Kasama sa mga matatapang na tauhang ito na binabanggit ng Bibliya ay si Jose ng Arimatea, isang lalaki na humingi sa katawan ni Kristo upang mabigyan ito ng disenteng libing. Ang kadakilaan ng gawa ni Jose ng Arimatea ay ang pagpapagamit niya ng kaniyang sariling libingan, na sadyang inihanda niya para sa kaniyang sarili, para sa patay na katawan ni Kristo. Inilalarawan siya sa ulat ng Marcos 15 bilang isang “respetadong” lalaki at ang kaniyang ginawa sa harap ni Pilato, na nag-utos sa hatol na kamatayan ni Kristo, bilang isang “matapang” na gawa.
“Nang dapit-hapon na, dumating ang isang mayaman na taga-Arimatea na ang pangalan ay Jose, na naging alagad din ni Jesus. Lumapit siya kay Pilato at hiningi ang katawan ni Jesus. At iniutos ni Pilato na ibigay ito sa kaniya. Kaya kinuha ni Jose ang katawan, binalot ito ng malinis at mamahaling lino, at inilagay sa kaniyang bagong libingan na inukit sa bato. At pagkagulong ng isang malaking bato sa pinto ng libingan, umalis siya. Pero si Maria Magdalena at ang isa pang Maria ay nanatiling nakaupo doon sa harap ng libingan” (Mateo 27:57-61).
“Dahil dapit-hapon na noon, at iyon ang Araw ng Paghahanda, ang araw bago ang sabbath, dumating si Jose na taga-Arimatea. Isa siyang respetadong miyembro ng Konseho, na naghihintay din sa Kaharian ng Diyos. Naglakas-loob siyang lumapit kay Pilato at hiningi ang katawan ni Jesus. Pero nagtaka si Pilato kung patay na nga ito, kaya ipinatawag niya ang opisyal ng hukbo at tinanong kung patay na si Jesus. Nang matiyak niya ito sa opisyal ng hukbo, ibinigay niya ang bangkay kay Jose. Kaya bumili si Jose ng mamahaling lino, ibinaba si Jesus, binalot siya sa lino, at inilagay sa isang libingan na inukit sa bato; pagkatapos, naggulong siya ng isang bato sa pinto ng libingan. Pero patuloy na pinagmamasdan nina Maria Magdalena at Maria na ina ni Joses kung saan siya inilibing” (Marcos 15:42-47).
“Pagkatapos ng mga bagay na ito, si Jose na taga-Arimatea, na isang alagad ni Jesus, pero palihim dahil sa takot sa mga Judio, ay humingi ng pahintulot kay Pilato na kunin ang katawan ni Jesus; at pinahintulutan siya ni Pilato. Kaya dumating siya at kinuha ang katawan nito. Dumating din si Nicodemo, ang lalaki na noong una ay pumunta sa kaniya nang gabi, na may dalang balumbon ng miro at elo, na mga sandaang libra ang timbang. Kaya kinuha nila ang katawan ni Jesus at binalot ito ng mga telang lino na may mga pabango, ayon sa kaugalian ng mga Judio sa paghahanda sa paglilibing. Sa lugar kung saan siya ipinako sa pusta ay may isang hardin, at sa hardin na iyon ay may isang bagong libingan na wala pang naililibing. Kaya doon nila inilagay si Jesus dahil Araw ng Paghahanda noon ng mga Judio at malapit lang ang libingan” (Juan 19:38-42).
– Kinabukasan pagkatapos mamatay ni Kristo, noong Nisan 15 (Isang buwan sa biblikal na kalendaryong Judio), tiniyak ng mga punong saserdote at mga Pariseo na ang libingan ni Kristo ay selyadong mabuti at binabantayan ng dalawang sundalo:
“Kinabukasan, ang araw pagkatapos ng Paghahanda, ang mga punong saserdote at mga Pariseo ay nagtipon sa harap ni Pilato at nagsabi: ‘Ginoo, naalaala namin na sinabi ng madayang taong iyon noong nabubuhay pa siya: “Pagkaraan ng tatlong araw ay bubuhayin akong muli.” Kaya iutos mo na bantayang mabuti ang libingan hanggang sa ikatlong araw, baka dumating ang mga alagad niya at nakawin siya at sabihin sa mga tao: “Binuhay siya mula sa mga patay!” at ang huling pandarayang ito ay magiging mas masahol pa kaysa sa una.’ Sinabi ni Pilato sa kanila: ‘May mga bantay kayo. Humayo kayo, bantayan ninyo iyon sa paraang alam ninyo.’ Kaya yumaon sila at tiniyak na ligtas ang libingan sa pamamagitan ng pagselyo sa bato at paglalagay ng mga bantay” (Mateo 27:62-66).
– Ang binuhay-muling si Jesu-Kristo ay nagpakita sa mga babaeng pumunta nang maagang-maaga noong umaga ng Linggo, Nisan 16:
“Pagkatapos ng sabbath, nang nagbubukang-liwayway na sa unang araw ng linggo, si Maria Magdalena at ang isa pang Maria ay pumunta upang tingnan ang libingan. At nagkaroon ng malakas na lindol; dahil ang anghel ni Jehova ay bumaba mula sa langit, lumapit, iginulong ang bato, at naupo sa ibabaw nito. Ang hitsura niya ay parang kidlat, at ang kaniyang damit ay kasingputi ng niyebe. Sa takot sa kaniya, ang mga bantay ay nangatal at naging parang mga patay. Pero sinabi ng anghel sa mga babae: ‘Huwag kayong matakot; dahil alam kong hinahanap ninyo si Jesus na ipinako sa pusta. Wala siya rito, dahil binuhay siya, gaya ng sinabi niya. Halikayo, tingnan ninyo ang lugar na pinaghigaan niya. At humayo kayong madali at sabihin sa kaniyang mga alagad na siya ay binuhay-muli mula sa mga patay, at narito, mauuna siya sa inyo sa Galilea; doon ninyo siya makikita. Iyan ang mensahe ko sa inyo.’ Kaya pag-alis na pag-alis nila sa libingan na may takot at malaking kagalakan, tumakbo sila upang iulat ito sa kaniyang mga alagad. At sinalubong sila ni Jesus at sinabi: ‘Isang magandang araw sa inyo!’ Lumapit sila, hinawakan ang kaniyang mga paa, at nagbigay-galang sa kaniya. Pagkatapos ay sinabi ni Jesus sa kanila: ‘Huwag kayong matakot. Humayo kayo, iulat ninyo ito sa aking mga kapatid, upang pumunta sila sa Galilea; at doon nila ako makikita’” (Mateo 28:1-10).
– Ibinalita ng mga babae ang mabuting balita ng pagkabuhay-muli ni Jesu-Kristo sa 11 apostol na hindi naniwala sa kanila:
“Ngunit sa unang araw ng linggo, maagang-maaga silang pumunta sa libingan, dala ang mga pabango na inihanda nila. Ngunit nakita nilang naigulong na ang bato mula sa libingan, at nang pumasok sila, hindi nila nakita ang katawan ng Panginoong Jesus. Habang nagtataka sila tungkol dito, may dalawang lalaki na may nakasisilaw na kasuotan ang tumayo sa tabi nila. Dahil natatakot ang mga babae at nakayuko sa lupa, sinabi ng mga lalaki sa kanila: ‘Bakit ninyo hinahanap ang Buhay sa piling ng mga patay? [Wala siya rito, kundi binuhay siya.] Alalahanin ninyo ang sinabi niya sa inyo noong nasa Galilea pa siya, na ang Anak ng tao ay kailangang ibigay sa mga kamay ng mga taong makasalanan, at ipako sa pusta, at gayunman ay mabuhay-muli sa ikatlong araw.’ Naalaala nga nila ang kaniyang mga salita, at bumalik sila mula sa libingan at iniulat ang lahat ng bagay na ito sa labing-isa at sa lahat ng iba pa. Sila ay sina Maria Magdalena, Juana, at Maria na ina ni Jacobo. Ang iba pang mga babae na kasama nila ay nagsabi rin ng mga bagay na ito sa mga apostol. Gayunman, ang mga salitang ito ay nagmistulang walang kabuluhan sa kanila, at hindi nila pinaniwalaan ang mga babae” (Lucas 24:1-11).
– Tumakbo sina Pedro at Juan sa libingan upang tiyakin kung totoo ang patotoo ng mga babae:
“Sa unang araw ng linggo, si Maria Magdalena ay maagang pumunta sa libingan, habang madilim pa, at nakita niyang naalis na ang bato mula sa libingan. Kaya tumakbo siya at pumunta kay Simon Pedro at sa isa pang alagad, na minamahal ni Jesus, at sinabi sa kanila: ‘Kinuha nila ang Panginoon mula sa libingan, at hindi namin alam kung saan nila siya inilagay.’ Kaya lumabas si Pedro at ang isa pang alagad at nagtungo sa libingan. Silang dalawa ay magkasamang tumakbo; ngunit ang isa pang alagad ay tumakbong mas mabilis kaysa kay Pedro at unang nakarating sa libingan. At nang yumuko siya, nakita niya ang mga telang lino na nakalatag doon; gayunman ay hindi siya pumasok. Dumating din si Simon Pedro na sumusunod sa kaniya, at pumasok siya sa libingan. At nakita niya ang mga telang lino na nakalatag doon, at ang tela na nasa kaniyang ulo ay hindi kasama ng mga telang lino, kundi nakabilot sa isang bukod na lugar. Nang magkagayon, pumasok din ang isa pang alagad na unang nakarating sa libingan, at nakita niya at naniwala siya. Sapagkat hindi pa nila nauunawaan ang kasulatan na kailangan siyang mabuhay-muli mula sa mga patay. Kaya ang mga alagad ay bumalik sa kanilang mga tahanan” (Juan 20:1-10).
– Nakatagpo ni Maria Magdalena ang binuhay-muling si Jesu-Kristo, na hindi niya nakilala at napagkamalang hardinero:
“Ngunit si Maria ay nanatiling nakatayo sa labas malapit sa libingan, na umiiyak. Habang umiiyak siya, yumuko siya upang tumingin sa loob ng libingan; at nakita niya ang dalawang anghel na nakadamit ng puti, na nakaupo, ang isa ay sa dakong ulohan at ang isa ay sa dakong paanan ng pinaghalangan ng katawan ni Jesus. At sinabi nila sa kaniya: ‘Babae, bakit ka umiiyak?’ Sinabi niya sa kanila: ‘Kinuha nila ang aking Panginoon, at hindi ko alam kung saan nila siya inilagay.’ Pagkasabi niya ng mga bagay na ito, lumingon siya at nakita si Jesus na nakatayo doon, ngunit hindi niya nakilala na si Jesus iyon. Sinabi ni Jesus sa kaniya: ‘Babae, bakit ka umiiyak? Sino ang hinahanap mo?’ Sa pag-aakalang iyon ang hardinero, sinabi niya sa kaniya: ‘Ginoo, kung dinala mo siya palayo, sabihin mo sa akin kung saan mo siya inilagay, at kukunin ko siya.’ Sinabi ni Jesus sa kaniya: ‘Maria!’ Lumingon siya at sinabi sa kaniya sa Hebreo: ‘Raboni!’ (na ang ibig sabihin ay ‘Guro!’). Sinabi ni Jesus sa kaniya: ‘Huwag ka nang kumapit sa akin. Sapagkat hindi pa ako umaakyat sa Ama. Ngunit pumunta ka sa aking mga kapatid at sabihin mo sa kanila: “Aakyat ako sa aking Ama at inyong Ama, at sa aking Diyos at inyong Diyos.”’ Si Maria Magdalena ay pumunta at nagbalita sa mga alagad: ‘Nakita ko ang Panginoon!’—at na sinabi niya sa kaniya ang mga bagay na ito” (Juan 20:11-18).
“Pagkatapos ng mga bagay na ito, si Jose na taga-Arimatea, na isang alagad ni Jesus, pero palihim dahil sa takot sa mga Judio, ay humingi ng pahintulot kay Pilato na kunin ang katawan ni Jesus; at pinahintulutan siya ni Pilato. Kaya dumating siya at kinuha ang katawan nito. Dumating din si Nicodemo, ang lalaki na noong una ay pumunta sa kaniya nang gabi, na may dalang balumbon ng miro at elo, na mga sandaang libra ang timbang. Kaya kinuha nila ang katawan ni Jesus at binalot ito ng mga telang lino na may mga pabango, ayon sa kaugalian ng mga Judio sa paghahanda sa paglilibing. Sa lugar kung saan siya ipinako sa pusta ay may isang hardin, at sa hardin na iyon ay may isang bagong libingan na wala pang naililibing. Kaya doon nila inilagay si Jesus dahil Araw ng Paghahanda noon ng mga Judio at malapit lang ang libingan” (Juan 19:38-42).
– Kinabukasan pagkatapos mamatay ni Kristo, noong Nisan 15 (Isang buwan sa biblikal na kalendaryong Judio), tiniyak ng mga punong saserdote at mga Pariseo na ang libingan ni Kristo ay selyadong mabuti at binabantayan ng dalawang sundalo:
“Kinabukasan, ang araw pagkatapos ng Paghahanda, ang mga punong saserdote at mga Pariseo ay nagtipon sa harap ni Pilato at nagsabi: ‘Ginoo, naalaala namin na sinabi ng madayang taong iyon noong nabubuhay pa siya: “Pagkaraan ng tatlong araw ay bubuhayin akong muli.” Kaya iutos mo na bantayang mabuti ang libingan hanggang sa ikatlong araw, baka dumating ang mga alagad niya at nakawin siya at sabihin sa mga tao: “Binuhay siya mula sa mga patay!” at ang huling pandarayang ito ay magiging mas masahol pa kaysa sa una.’ Sinabi ni Pilato sa kanila: ‘May mga bantay kayo. Humayo kayo, bantayan ninyo iyon sa paraang alam ninyo.’ Kaya yumaon sila at tiniyak na ligtas ang libingan sa pamamagitan ng pagselyo sa bato at paglalagay ng mga bantay” (Mateo 27:62-66).
– Ang binuhay-muling si Jesu-Kristo ay nagpakita sa mga babaeng pumunta nang maagang-maaga noong umaga ng Linggo, Nisan 16:
“Pagkatapos ng sabbath, nang nagbubukang-liwayway na sa unang araw ng linggo, si Maria Magdalena at ang isa pang Maria ay pumunta upang tingnan ang libingan. At nagkaroon ng malakas na lindol; dahil ang anghel ni Jehova ay bumaba mula sa langit, lumapit, iginulong ang bato, at naupo sa ibabaw nito. Ang hitsura niya ay parang kidlat, at ang kaniyang damit ay kasingputi ng niyebe. Sa takot sa kaniya, ang mga bantay ay nangatal at naging parang mga patay. Pero sinabi ng anghel sa mga babae: ‘Huwag kayong matakot; dahil alam kong hinahanap ninyo si Jesus na ipinako sa pusta. Wala siya rito, dahil binuhay siya, gaya ng sinabi niya. Halikayo, tingnan ninyo ang lugar na pinaghigaan niya. At humayo kayong madali at sabihin sa kaniyang mga alagad na siya ay binuhay-muli mula sa mga patay, at narito, mauuna siya sa inyo sa Galilea; doon ninyo siya makikita. Iyan ang mensahe ko sa inyo.’ Kaya pag-alis na pag-alis nila sa libingan na may takot at malaking kagalakan, tumakbo sila upang iulat ito sa kaniyang mga alagad. At sinalubong sila ni Jesus at sinabi: ‘Isang magandang araw sa inyo!’ Lumapit sila, hinawakan ang kaniyang mga paa, at nagbigay-galang sa kaniya. Pagkatapos ay sinabi ni Jesus sa kanila: ‘Huwag kayong matakot. Humayo kayo, iulat ninyo ito sa aking mga kapatid, upang pumunta sila sa Galilea; at doon nila ako makikita’” (Mateo 28:1-10).
– Ibinalita ng mga babae ang mabuting balita ng pagkabuhay-muli ni Jesu-Kristo sa 11 apostol na hindi naniwala sa kanila:
“Ngunit sa unang araw ng linggo, maagang-maaga silang pumunta sa libingan, dala ang mga pabango na inihanda nila. Ngunit nakita nilang naigulong na ang bato mula sa libingan, at nang pumasok sila, hindi nila nakita ang katawan ng Panginoong Jesus. Habang nagtataka sila tungkol dito, may dalawang lalaki na may nakasisilaw na kasuotan ang tumayo sa tabi nila. Dahil natatakot ang mga babae at nakayuko sa lupa, sinabi ng mga lalaki sa kanila: ‘Bakit ninyo hinahanap ang Buhay sa piling ng mga patay? [Wala siya rito, kundi binuhay siya.] Alalahanin ninyo ang sinabi niya sa inyo noong nasa Galilea pa siya, na ang Anak ng tao ay kailangang ibigay sa mga kamay ng mga taong makasalanan, at ipako sa pusta, at gayunman ay mabuhay-muli sa ikatlong araw.’ Naalaala nga nila ang kaniyang mga salita, at bumalik sila mula sa libingan at iniulat ang lahat ng bagay na ito sa labing-isa at sa lahat ng iba pa. Sila ay sina Maria Magdalena, Juana, at Maria na ina ni Jacobo. Ang iba pang mga babae na kasama nila ay nagsabi rin ng mga bagay na ito sa mga apostol. Gayunman, ang mga salitang ito ay nagmistulang walang kabuluhan sa kanila, at hindi nila pinaniwalaan ang mga babae” (Lucas 24:1-11).
– Tumakbo sina Pedro at Juan sa libingan upang tiyakin kung totoo ang patotoo ng mga babae:
“Sa unang araw ng linggo, si Maria Magdalena ay maagang pumunta sa libingan, habang madilim pa, at nakita niyang naalis na ang bato mula sa libingan. Kaya tumakbo siya at pumunta kay Simon Pedro at sa isa pang alagad, na minamahal ni Jesus, at sinabi sa kanila: ‘Kinuha nila ang Panginoon mula sa libingan, at hindi namin alam kung saan nila siya inilagay.’ Kaya lumabas si Pedro at ang isa pang alagad at nagtungo sa libingan. Silang dalawa ay magkasamang tumakbo; ngunit ang isa pang alagad ay tumakbong mas mabilis kaysa kay Pedro at unang nakarating sa libingan. At nang yumuko siya, nakita niya ang mga telang lino na nakalatag doon; gayunman ay hindi siya pumasok. Dumating din si Simon Pedro na sumusunod sa kaniya, at pumasok siya sa libingan. At nakita niya ang mga telang lino na nakalatag doon, at ang tela na nasa kaniyang ulo ay hindi kasama ng mga telang lino, kundi nakabilot sa isang bukod na lugar. Nang magkagayon, pumasok din ang isa pang alagad na unang nakarating sa libingan, at nakita niya at naniwala siya. Sapagkat hindi pa nila nauunawaan ang kasulatan na kailangan siyang mabuhay-muli mula sa mga patay. Kaya ang mga alagad ay bumalik sa kanilang mga tahanan” (Juan 20:1-10).
– Nakatagpo ni Maria Magdalena ang binuhay-muling si Jesu-Kristo, na hindi niya nakilala at napagkamalang hardinero:
“Ngunit si Maria ay nanatiling nakatayo sa labas malapit sa libingan, na umiiyak. Habang umiiyak siya, yumuko siya upang tumingin sa loob ng libingan; at nakita niya ang dalawang anghel na nakadamit ng puti, na nakaupo, ang isa ay sa dakong ulohan at ang isa ay sa dakong paanan ng pinaghalangan ng katawan ni Jesus. At sinabi nila sa kaniya: ‘Babae, bakit ka umiiyak?’ Sinabi niya sa kanila: ‘Kinuha nila ang aking Panginoon, at hindi ko alam kung saan nila siya inilagay.’ Pagkasabi niya ng mga bagay na ito, lumingon siya at nakita si Jesus na nakatayo doon, ngunit hindi niya nakilala na si Jesus iyon. Sinabi ni Jesus sa kaniya: ‘Babae, bakit ka umiiyak? Sino ang hinahanap mo?’ Sa pag-aakalang iyon ang hardinero, sinabi niya sa kaniya: ‘Ginoo, kung dinala mo siya palayo, sabihin mo sa akin kung saan mo siya inilagay, at kukunin ko siya.’ Sinabi ni Jesus sa kaniya: ‘Maria!’ Lumingon siya at sinabi sa kaniya sa Hebreo: ‘Raboni!’ (na ang ibig sabihin ay ‘Guro!’). Sinabi ni Jesus sa kaniya: ‘Huwag ka nang kumapit sa akin. Sapagkat hindi pa ako umaakyat sa Ama. Ngunit pumunta ka sa aking mga kapatid at sabihin mo sa kanila: “Aakyat ako sa aking Ama at inyong Ama, at sa aking Diyos at inyong Diyos.”’ Si Maria Magdalena ay pumunta at nagbalita sa mga alagad: ‘Nakita ko ang Panginoon!’—at na sinabi niya sa kaniya ang mga bagay na ito” (Juan 20:11-18).
– Dalawang alagad ang nakikipag-usap sa binuhay-muling si Jesu-Kristo nang hindi nila nalalaman habang nasa daan patungong Emaus:
“Ngunit narito, nang mismong araw na iyon, dalawa sa kanila ang naglalakbay patungo sa isang nayon na may layong mga labing-isang kilometro mula sa Jerusalem, na tinatawag na Emaus, at nag-uusap sila tungkol sa lahat ng mga bagay na ito na nangyari. Habang nag-uusap sila at nagpapalitan ng kuru-kuro, si Jesus mismo ay lumapit at sumabay sa kanila sa paglalakad; ngunit ang kanilang mga mata ay napigilan upang hindi siya makilala. Sinabi niya sa kanila: ‘Ano ang mga bagay na pinag-uusapan ninyo habang kayo ay naglalakad?’ At tumigil sila na may malulungkot na mukha. Bilang tugon, ang isa sa kanila, na ang pangalan ay Cleopas, ay nagsabi sa kaniya: ‘Ikaw ba ay nakatira bilang isang dayuhan na bukod sa Jerusalem, kaya hindi mo alam ang mga bagay na nangyari doon sa mga araw na ito?’ At sinabi niya sa kanila: ‘Anong mga bagay?’ Sinabi nila sa kaniya: ‘Ang mga bagay tungkol kay Jesus na Nazareno…’”
Ang teksto sa dulo (Lucas 24:19) ay naputol sa iyong orihinal na mensahe. Kung nais mo, maaari mong ibigay ang natitirang bahagi ng talata o ang susunod na bahagi ng iyong meditasyon upang maituloy ko ang pagsasalin nito sa Tagalog.
Les réponses de l’IA peuvent contenir des erreurs. En savoir plus
traduis en tagalog: – Deux disciples discutent avec Jésus-Christ ressuscité, sans le savoir, sur le chemin d’Emmaüs: » Mais, voyez, ce même jour deux d’entre eux faisaient route vers un village distant de Jérusalem d’environ onze kilomètres [et] nommé Emmaüs, et ils conversaient entre eux de toutes ces choses qui étaient arrivées. Or, comme ils conversaient et discutaient, Jésus lui-même s’approcha et se mit à marcher avec eux ; mais leurs yeux étaient empêchés de le reconnaître. Il leur dit : “ Quelles sont ces questions que vous débattez entre vous tout en marchant ? ” Et ils s’arrêtèrent, le visage triste. En réponse l’un d’eux, nommé Cléopas, lui dit : “ Est-ce que comme étranger tu habites à part dans Jérusalem, que tu ne saches pas les choses qui y sont arrivées ces jours-ci ? ” Et il leur dit : “ Quelles choses ? ” Ils lui dirent : “ Les choses concernant Jésus le Nazaréen, qui était devenu un prophète puissant en œuvre et en parole devant Dieu et tout le peuple ; et comment nos prêtres en chef ainsi que nos chefs l’ont livré à la sentence de mort et l’ont attaché sur un poteau. Mais nous espérions que cet homme était celui qui doit délivrer Israël ; oui, et en plus de tout cela, on est au troisième jour depuis que ces choses sont arrivées. D’autre part, certaines femmes d’entre nous, nous ont aussi stupéfiés, parce qu’elles étaient de bonne heure à la tombe de souvenir mais n’ont pas trouvé son corps, et elles sont venues dire qu’elles avaient même vu un spectacle surnaturel d’anges, qui ont dit qu’il est vivant. De plus, quelques-uns de ceux qui sont avec nous sont allés à la tombe de souvenir ; et ils ont trouvé les choses ainsi, comme les femmes l’avaient dit, mais lui, ils ne l’ont pas vu. ” Alors il leur dit : “ Ô [hommes] insensés et lents de cœur à croire à toutes les choses que les prophètes ont prononcées ! Ne fallait-il pas que le Christ subisse ces choses et qu’il entre dans sa gloire ? ” Et, commençant par Moïse et tous les Prophètes, il leur interpréta dans toutes les Écritures les choses qui le concernaient. Finalement ils arrivèrent près du village où ils se rendaient et il fit comme s’il allait plus loin. Mais ils firent pression sur lui, en disant : “ Reste avec nous, parce que le soir arrive et le jour a déjà décliné. ” Là-dessus il entra pour rester avec eux. Et comme il était étendu à table avec eux, il prit le pain, le bénit, et, l’ayant rompu, il le leur remettait. Alors leurs yeux s’ouvrirent pleinement et ils le reconnurent ; et il disparut de devant eux. Et ils se dirent l’un à l’autre : “ Notre cœur ne brûlait-il pas lorsqu’il nous parlait sur la route, lorsqu’il nous ouvrait pleinement les Écritures ? ” Et à cette heure-là même, ils se levèrent et retournèrent à Jérusalem ; et ils trouvèrent réunis les onze et ceux qui étaient avec eux, disant : “ Réellement, le Seigneur a été relevé et il est apparu à Simon ! ” Alors eux-mêmes racontèrent les choses qui étaient arrivées sur la route et comment il s’était fait connaître à eux lorsqu’il a rompu le pain » (Luc 24:13-35). *** – Jésus-Christ ressuscité se présente à ses disciples: « Tandis qu’ils parlaient de ces choses, lui-même se tint au milieu d’eux et leur dit : “ Paix à vous. ” Mais parce qu’ils étaient terrifiés et avaient été saisis de peur, ils pensaient voir un esprit. Alors il leur dit : “ Pourquoi êtes-vous troublés, et pourquoi des doutes montent-ils dans vos cœurs ? Voyez mes mains et mes pieds : que c’est moi-même ; palpez-moi et voyez, parce qu’un esprit n’a ni chair ni os, comme vous constatez que j’en ai. ” Et comme il disait cela, il leur montra ses mains et ses pieds. Et tandis que, de joie uniquement, ils ne croyaient pas encore et s’étonnaient, il leur dit : “ Avez-vous ici quelque chose à manger ? ” Et ils lui remirent un morceau de poisson grillé ; et il le prit et le mangea sous leurs yeux. Il leur dit alors : “ Ce sont ici mes paroles que je vous ai dites quand j’étais encore avec vous : qu’il fallait que s’accomplissent toutes les choses qui sont écrites à mon sujet dans la loi de Moïse et dans les Prophètes et les Psaumes. ” Alors il leur ouvrit pleinement l’intelligence pour saisir le sens des Écritures, et il leur dit : “ Ainsi il est écrit que le Christ souffrirait et ressusciterait d’entre les morts le troisième jour, et qu’à cause de son nom la repentance pour le pardon des péchés serait prêchée dans toutes les nations — en commençant depuis Jérusalem, vous devez être témoins de ces choses. 49 Et, voyez, moi j’envoie sur vous ce qui est promis par mon Père. Vous, cependant, demeurez dans la ville jusqu’à ce que vous soyez revêtus de puissance venant d’en haut” » (Luc 24:36-49). *** – Jésus-Christ ressuscité se présente à l’apôtre Thomas qui ne croyait pas les autres disciples, lui informant qu’ils l’avaient vu à un moment où il n’était pas présent: « Quand donc il se fit tard ce jour-là, le premier de la semaine, et alors que les portes étaient verrouillées là où se trouvaient les disciples, par peur des Juifs, Jésus vint et se tint au milieu d’eux et leur dit : “ Paix à vous. ” Et après avoir dit cela, il leur montra ses mains et aussi son côté. Alors les disciples se réjouirent en voyant le Seigneur. Jésus donc leur dit de nouveau : “ Paix à vous. Comme le Père m’a envoyé, moi aussi je vous envoie. ” Et après avoir dit cela, il souffla sur eux et leur dit : “ Recevez de l’esprit saint. Si vous pardonnez les péchés de n’importe quelles personnes, ils leur sont pardonnés ; si vous retenez ceux de n’importe quelles personnes, ils sont retenus. ” Mais Thomas, l’un des douze, celui qu’on appelait Le Jumeau, n’était pas avec eux quand Jésus était venu. Les autres disciples lui disaient donc : “ Nous avons vu le Seigneur ! ” Mais il leur dit : “ Si je ne vois pas dans ses mains la marque des clous, si je n’enfonce pas mon doigt dans la marque des clous et si je n’enfonce pas ma main dans son côté, non je ne croirai pas. ” Eh bien, huit jours plus tard, ses disciples étaient de nouveau à l’intérieur, et Thomas avec eux. Jésus vint, alors que les portes étaient verrouillées, et il se tint au milieu d’eux et dit : “ Paix à vous. ” Puis il dit à Thomas : “ Mets ton doigt ici, et vois mes mains, et prends ta main et enfonce-la dans mon côté ; et cesse d’être incrédule, mais mets-toi à croire. ” En réponse Thomas lui dit : “ Mon Seigneur et mon Dieu ! ” Jésus lui dit : “ Parce que tu m’as vu, tu as cru ? Heureux ceux qui ne voient pas et pourtant croient. ” Jésus, bien sûr, accomplit encore beaucoup d’autres signes devant ses disciples, [signes] qui ne sont pas écrits dans ce rouleau. Mais ceux-là ont été écrits pour que vous croyiez que Jésus est le Christ le Fils de Dieu, et pour que — parce que vous croyez — vous ayez la vie par le moyen de son nom » (Jean 20:19-31).
– Dalawang alagad ang nakikipag-usap sa binuhay-muling si Jesu-Kristo nang hindi nila nalalaman habang nasa daan patungong Emaus:
“Ngunit narito, nang mismong araw na iyon, dalawa sa kanila ang naglalakbay patungo sa isang nayon na may layong mga labing-isang kilometro mula sa Jerusalem, na tinatawag na Emaus, at nag-uusap sila tungkol sa lahat ng mga bagay na ito na nangyari. Habang nag-uusap sila at nagpapalitan ng kuru-kuro, si Jesus mismo ay lumapit at sumabay sa kanila sa paglalakad; ngunit ang kanilang mga mata ay napigilan upang hindi siya makilala. Sinabi niya sa kanila: ‘Ano ang mga bagay na pinag-uusapan ninyo habang kayo ay naglalakad?’ At tumigil sila na may malulungkot na mukha. Bilang tugon, ang isa sa kanila, na ang pangalan ay Cleopas, ay nagsabi sa kaniya: ‘Ikaw ba ay nakatira bilang isang dayuhan na bukod sa Jerusalem, kaya hindi mo alam ang mga bagay na nangyari doon sa mga araw na ito?’ At sinabi niya sa kanila: ‘Anong mga bagay?’ Sinabi nila sa kaniya: ‘Ang mga bagay tungkol kay Jesus na Nazareno, na naging isang propetang makapangyarihan sa gawa at sa salita sa harap ng Diyos at ng buong bayan; at kung paano siya ibinigay ng aming mga punong saserdote at mga pinuno sa hatol na kamatayan at ipinako siya sa pusta. Ngunit umaasa kami na ang lalaking ito ang siyang magpapalaya sa Israel; oo, at bukod pa sa lahat ng ito, ito na ang ikatlong araw mula nang mangyari ang mga bagay na ito. Bukod diyan, may ilang babae na kasamahan namin ang nanggulat din sa amin, dahil maaga silang pumunta sa libingan ngunit hindi nila nakita ang kaniyang katawan, at bumalik sila na sinasabing nakakita pa nga sila ng isang kamangha-manghang pangitain ng mga anghel, na nagsabing siya ay buháy. At ang ilan sa mga kasama namin ay pumunta sa libingan; at nakita nila na gayon nga, gaya ng sinabi ng mga babae, ngunit siya ay hindi nila nakita.’ Kaya sinabi niya sa kanila: ‘O mga taong walang pang-unawa at mababagal ang puso na maniwala sa lahat ng mga bagay na sinalita ng mga propeta! Hindi ba kailangang dumanas ang Kristo ng mga bagay na ito at pumasok sa kaniyang kaluwalhatian?’ At simula kay Moises at sa lahat ng mga Propeta, ipinaliwanag niya sa kanila ang mga bagay tungkol sa kaniya sa lahat ng Kasulatan. Nang magkagayon ay malapit na sila sa nayon na kanilang pupuntahan, at nagparang magpapatuloy siya sa paglalakbay. Ngunit pinilit nila siya, na sinasabi: ‘Manatili ka sa amin, dahil gabi na at lumipas na ang araw.’ Kaya pumasok siya upang manatili sa kanila. At habang kasalo nila siya sa pagkain, kinuha niya ang tinapay, pinagpala ito, at pagkatapos itong pagpira-pirasuhin, ibinigay ito sa kanila. At nabuksang lubos ang kanilang mga mata at nakilala nila siya; at siya ay nawala sa paningin nila. At sinabi nila sa isa’t isa: ‘Hindi ba nag-aalab ang ating puso habang kinakausap niya tayo sa daan, nang binubuksan niyang lubos sa atin ang Kasulatan?’ At sa mismong oras na iyon, tumayo sila at bumalik sa Jerusalem; at naratnan nilang nagkakatipon ang labing-isa at ang mga kasama nila, na nagsasabi: ‘Tunay na ang Panginoon ay binuhay-muli at nagpakita kay Simon!’ At isinalaysay naman nila ang mga bagay na nangyari sa daan at kung paano siya naging kilala sa kanila nang pagpira-pirasuhin niya ang tinapay” (Lucas 24:13-35).
– Ang binuhay-muling si Jesu-Kristo ay nagpakita sa kaniyang mga alagad:
“Habang pinag-uusapan nila ang mga bagay na ito, siya mismo ay tumayo sa gitna nila at sinabi sa kanila: ‘Sumainyo ang kapayapaan.’ Ngunit dahil sila ay nasindak at naghari ang takot, inakala nilang nakakita sila ng isang espiritu. Kaya sinabi niya sa kanila: ‘Bakit kayo nababagabag, at bakit may mga pagdududa sa inyong puso? Tingnan ninyo ang aking mga kamay at aking mga paa, na ako nga mismo ito; hipuin ninyo ako at tingnan, dahil ang isang espiritu ay walang laman at mga buto, gaya ng nakikita ninyong mayroon ako.’ At pagkasabi niya nito, ipinakita niya sa kanila ang kaniyang mga kamay at mga paa. At habang hindi pa rin sila makapaniwala dahil sa labis na kagalakan at nanggugulat pa, sinabi niya sa kanila: ‘Mayroon ba kayo ritong makakain?’ At binigyan nila siya ng isang pirasong isdang inihaw; at kinuha niya ito at kinain sa harap ng kanilang mga mata. Sinabi niya sa kanila: ‘Ito ang aking mga salita na sinabi ko sa inyo noong kasama ninyo pa ako: na kailangang matupad ang lahat ng bagay na nakasulat tungkol sa akin sa kautusan ni Moises at sa mga Propeta at sa mga Awit.’ Nang magkagayon ay binuksang lubos ang kanilang pag-iisip upang maunawaan ang kahulugan ng Kasulatan, at sinabi niya sa kanila: ‘Ganito ang nakasulat, na ang Kristo ay magdurusa at mabubuhay-muli mula sa mga patay sa ikatlong araw, na dahil sa kaniyang pangalan, ang pagsisisi para sa kapatawaran ng mga kasalanan ay ipangangaral sa lahat ng mga bansa—magsisimula sa Jerusalem, kayo ang magiging mga saksi sa mga bagay na ito. At narito, isusugo ko sa inyo ang ipinangako ng aking Ama. Gayunman, manatili kayo sa lunsod hanggang sa madamtan kayo ng kapangyarihan mula sa itaas’” (Lucas 24:36-49).
– Ang binuhay-muling si Jesu-Kristo ay nagpakita kay apostol Tomas na hindi naniwala sa ibang mga alagad, nang ipaalam nila sa kaniya na nakita nila ang Panginoon sa pagkakataong wala siya:
“Nang gumagabi na nang araw na iyon, ang unang araw ng linggo, at habang nakasara ang mga pinto sa lugar na kinaroroonan ng mga alagad dahil sa takot sa mga Judio, dumating si Jesus at tumayo sa gitna nila at sinabi sa kanila: ‘Sumainyo ang kapayapaan.’ At pagkasabi nito, ipinakita niya sa kanila ang kaniyang mga kamay at ang kaniyang tagiliran. Kaya nagalak ang mga alagad nang makita ang Panginoon. Muling sinabi ni Jesus sa kanila: ‘Sumainyo ang kapayapaan. Kung paanong isinugo ako ng Ama, isinusugo ko rin kayo.’ At pagkasabi nito, hiningahan niya sila at sinabi sa kanila: ‘Tanggapin ninyo ang banal na espiritu. Kung papatawarin ninyo ang mga kasalanan ng sinumang tao, ang mga ito ay patawad na; kung hindi ninyo papatawarin ang mga kasalanan ng sinumang tao, ang mga ito ay hindi pa patawad.’ Ngunit si Tomas, na isa sa labing-dalawa, na tinatawag na Ang Kambal, ay wala kasama nila nang dumating si Jesus. Kaya sinasabi sa kaniya ng ibang mga alagad: ‘Nakita namin ang Panginoon!’ Ngunit sinabi niya sa kanila: ‘Malibang makita ko sa kaniyang mga kamay ang bakas ng mga pako, at maipasok ko ang aking daliri sa bakas ng mga pako at maipasok ko ang aking kamay sa kaniyang tagiliran, hindi ako maniniwala.’ Pagkaraan ng walong araw, ang kaniyang mga alagad ay muling nasa loob, at kasama nila si Tomas. Dumating si Jesus, kahit nakasara ang mga pinto, at tumayo sa gitna nila at sinabi: ‘Sumainyo ang kapayapaan.’ Pagkatapos ay sinabi niya kay Tomas: ‘Ipasok mo ang iyong daliri rito, at tingnan mo ang aking mga kamay, at kunin mo ang iyong kamay at ipasok mo sa aking tagiliran; at huwag ka nang mag-alinlangan, kundi maniwala ka.’ Bilang tugon, sinabi ni Tomas sa kaniya: ‘Panginoon ko at Diyos ko!’ Sinabi ni Jesus sa kaniya: ‘Dahil ba nakita mo ako kaya ka naniwala? Maligaya ang mga hindi nakakita ngunit naniniwala.’ Marami pa ngang ibang tanda ang isinagawa ni Jesus sa harap ng kaniyang mga alagad, na hindi nakasulat sa balumbong ito. Ngunit ang mga ito ay isinulat upang maniwala kayo na si Jesus ang Kristo, ang Anak ng Diyos, at dahil naniniwala kayo, magkaroon kayo ng buhay sa pamamagitan ng kaniyang pangalan” (Juan 20:19-31).
– Ang binuhay-muling si Jesu-Kristo sa dalampasigan ng Dagat ng Tiberias; nakilala siya ng kaniyang mga alagad dahil sa isang makahimalang panghuhuli ng isda. Pagkatapos ay pinatibay niya si apostol Pedro na pakainin ang kaniyang mga tupa:
“Pagkatapos ng mga bagay na ito, muling nagpakita si Jesus sa mga alagad sa Dagat ng Tiberias; at ganito siya nagpakita: Magkakasama roon sina Simon Pedro, Tomas na tinatawag na Ang Kambal, Natanael na taga-Cana ng Galilea, ang mga anak ni Zebedeo, at ang dalawa pa sa kaniyang mga alagad. Sinabi sa kanila ni Simon Pedro: ‘Mangngisda ako.’ Sinabi nila sa kaniya: ‘Sasama rin kami sa iyo.’ Lumabas sila at sumakay sa bangka, ngunit nang gabing iyon ay wala silang nahuli. Gayunman, nang nagbubukang-liwayway na, si Jesus ay tumayo sa dalampasigan, ngunit hindi napansin ng mga alagad na si Jesus iyon. Kaya sinabi ni Jesus sa kanila: ‘Mga anak, wala kayong makakain, hindi ba?’ Sumagot sila sa kaniya: ‘Wala.’ Sinabi niya sa kanila: ‘Ihulog ninyo ang lambat sa kanang bahagi ng bangka at makakakuha kayo.’ Kaya inihulog nila ito, ngunit hindi na nila ito mahila dahil sa dami ng isda. Dahil dito, ang alagad na iyon na minamahal ni Jesus ay nagsabi kay Pedro: ‘Ang Panginoon iyon!’ Kaya si Simon Pedro, nang marinig niyang ang Panginoon iyon, ay nagsuot ng kaniyang panlabas na damit, dahil hubad siya, at tumalon sa dagat. Ngunit ang ibang mga alagad ay sumunod sakay ng maliit na bangka—dahil hindi sila malayo sa lupa, kundi mga siyamnapung metro lamang—na hila-hila ang lambat na punô ng isda. Gayunman, nang bumaba sila sa lupa, nakakita sila roon ng nagniningas na uling na may nakapatong na isda, at may tinapay rin. Sinabi ni Jesus sa kanila: ‘Magdala kayo rito ng ilan sa mga isda na nahuli ninyo ngayon.’ Kaya sumakay si Simon Pedro sa bangka at hinila sa lupa ang lambat na punô ng malalaking isda, na sandaan at limampu’t tatlo ang dami. At kahit napakarami ng mga ito, hindi napunit ang lambat. Sinabi ni Jesus sa kanila: ‘Halikayo, mag-almusal kayo.’ Walang isa man sa mga alagad ang naglakas-loob na magtanong sa kaniya: ‘Sino ka?’ dahil alam nila na ang Panginoon iyon. Lumapit si Jesus at kinuha ang tinapay at ibinigay sa kanila, at gayundin ang isda. Ito na ang ikatlong pagkakataon na nagpakita si Jesus sa mga alagad pagkatapos niyang mabuhay-muli mula sa mga patay. Nang makapag-almusal na sila, sinabi ni Jesus kay Simon Pedro: ‘Simon na anak ni Juan, iniibig mo ba ako nang higit kaysa sa mga ito?’ Sinabi niya sa kaniya: ‘Oo, Panginoon, alam mo na mahal kita.’ Sinabi niya sa kaniya: ‘Pakainin mo ang aking mga kordero.’ Muli siyang nagsabi sa kaniya sa ikalawang pagkakataon: ‘Simon na anak ni Juan, iniibig mo ba ako?’ Sinabi niya sa kaniya: ‘Oo, Panginoon, alam mo na mahal kita.’ Sinabi niya sa kaniya: ‘Pastulan mo ang aking maliliit na tupa.’ Sinabi niya sa kaniya sa ikatlong pagkakataon: ‘Simon na anak ni Juan, mahal mo ba ako?’ Nalungkot si Pedro dahil sinabi niya sa kaniya sa ikatlong pagkakataon: ‘Mahal mo ba ako?’ At sinabi niya sa kaniya: ‘Panginoon, alam mo ang lahat ng bagay; nalalaman mo na mahal kita.’ Sinabi ni Jesus sa kaniya: ‘Pakainin mo ang aking maliliit na tupa. Katotohanang sinasabi ko sa iyo: Noong bata ka pa, ikaw ang nagbibihis sa iyong sarili at lumalakad kung saan mo gusto. Ngunit kapag tumanda ka na, iuunat mo ang iyong mga kamay at ibang tao ang magbibihis sa iyo at magdadala sa iyo sa lugar na hindi mo gusto.’ Sinabi niya ito upang ipahiwatig kung anong uri ng kamatayan ang ipaguluwalhati niya sa Diyos. At pagkasabi nito, sinabi niya sa kaniya: ‘Patuloy kang sumunod sa akin.’ Pagkalingon ni Pedro, nakita niyang sumusunod ang alagad na minamahal ni Jesus, ang isa na noong naghahapunan ay sumandal sa kaniyang dibdib at nagsabi: ‘Panginoon, sino ang magkakanulo sa iyo?’ Kaya nang makita niya ito, sinabi ni Pedro kay Jesus: ‘Panginoon, ano ang mangyayari sa taong ito?’ Sinabi ni Jesus sa kaniya: ‘Kung gusto kong manatili siya hanggang sa dumating ako, ano ang pakialam mo rito? Ikaw, patuloy kang sumunod sa akin.’ Kaya ang balitang ito ay kumalat sa mga kapatid: na ang alagad na iyon ay hindi mamamatay. Gayunman, hindi sinabi ni Jesus sa kaniya na hindi siya mamamatay, kundi: ‘Kung gusto kong manatili siya hanggang sa dumating ako, ano ang pakialam mo rito?’ Ito ang alagad na nagpapatotoo tungkol sa mga bagay na ito at sumulat ng mga bagay na ito, at alam natin na ang patotoo niya ay totoo. Marami pa ngang ibang bagay ang ginawa ni Jesus; kung ang mga ito ay isusulat nang detalyado, sa palagay ko, ang buong mundo ay hindi makasásapat para sa mga balumbong isusulat” (Juan 21:1-25).
– Ang iba’t ibang ulat ng pag-akyat sa langit ng binuhay-muling si Jesu-Kristo:
“Gayunman, ang labing-isang alagad ay pumunta sa Galilea, sa bundok na pinagkasunduan nila ni Jesus, at nang makita nila siya, nagbigay-galang sila sa kaniya, ngunit ang ilan ay nag-alinlangan. At lumapit si Jesus at kinausap sila, na sinasabi: ‘Ang lahat ng awtoridad sa langit at sa lupa ay ibinigay na sa akin. Kaya humayo kayo at gumawa ng mga alagad sa mga tao ng lahat ng mga bansa, na binabautismuhan sila sa pangalan ng Ama at ng Anak at ng banal na espiritu, na itinuturo sa kanila na tuparin ang lahat ng mga bagay na iniutos ko sa inyo. At narito, kasama ninyo ako sa lahat ng mga araw hanggang sa katapusan ng sistemang ito ng mga bagay’” (Mateo 28:16-20).
“Ngunit dinala niya sila sa labas hanggang sa Betania, at itinaas niya ang kaniyang mga kamay at pinagpala sila. Habang pinagpapala niya sila, iniwan niya sila at dinala siya patungo sa langit. At nagbigay-galang sila sa kaniya at bumalik sa Jerusalem na may malaking kagalakan. At sila ay patuloy na nasa templo, na nagpupuri sa Diyos” (Lucas 24:50-53).
“Kaya nang sila ay magtipon, nagtanong sila sa kaniya: ‘Panginoon, sa panahong ito mo ba ibabalik ang kaharian sa Israel?’ Sinabi niya sa kanila: ‘Hindi sa inyo ang pag-alam sa mga panahon o mga kapanahunan na itinakda ng Ama sa kaniyang sariling awtoridad; ngunit tatanggap kayo ng kapangyarihan kapag ang banal na espiritu ay dumating sa inyo, at kayo ay magiging mga saksi ko hindi lamang sa Jerusalem kundi pati na rin sa buong Judea at Samaria, at hanggang sa pinakamalayong bahagi ng lupa.’ At pagkasabi niya ng mga bagay na ito, habang nakatingin sila, siya ay itinaas at itinatago ng isang ulap mula sa kanilang paningin. At habang nakatitig sila sa langit habang paakyat siya, narito, dalawang lalaki na may puting damit ang tumayo sa tabi nila, at sinabi nila: ‘Mga lalaki ng Galilea, bakit kayo nakatayo rito na nakatingin sa langit? Ang Jesus na ito na dinala sa langit mula sa piling ninyo ay darating sa gayunding paraan gaya ng nakita ninyong pag-akyat niya sa langit’” (Gawa 1:6-11).
– Ang niluwalhating si Jesu-Kristo ay nagpakita kay Saul ng Tarso (na kalaunan ay tinawag na apostol Pablo), na naging bulag sa loob ng tatlong araw. Pagkatapos, nagpakita siya sa isang alagad na nagngangalang Ananias upang bautismuhan si Saul ng Tarso:
“Ngunit si Saul, na nagbabanta pa rin at nagnanais na pumatay sa mga alagad ng Panginoon, ay pumunta sa mataas na saserdote at humingi sa kaniya ng mga sulat para sa mga sinagoga sa Damasco, upang madala niyang nakagapos sa Jerusalem ang sinumang masumpungan niya na kabilang sa Ang Daan, kapuwa lalaki at babae. Habang naglalakbay siya at papalapit sa Damasco, biglang may liwanag mula sa langit na sumilay sa paligid niya, at natumba siya sa lupa at nakarinig ng tinig na nagsabi sa kaniya: ‘Saul, Saul, bakit mo ako pinag-uusig?’ Sinabi niya: ‘Sino ka, Panginoon?’ Sinabi niya: ‘Ako si Jesus, na iyong pinag-uusig. Gayunman, tumayo ka at pumasok sa lunsod, at sasabihin sa iyo kung ano ang dapat mong gawin.’ Ang mga lalaking naglalakbay na kasama niya ay nakatayo roon na hindi makapagsalita: naririnig nila ang tunog ng tinig, ngunit wala silang nakikitang sinuman. At tumayo si Saul mula sa lupa, at kahit nakadilat ang kaniyang mga mata, wala siyang makita. Kaya inakay nila siya sa kamay at dinala sa Damasco. At sa loob ng tatlong araw ay wala siyang makita, at hindi siya kumain o uminom man. May isang alagad sa Damasco na nagngangalang Ananias, at sinabi sa kaniya ng Panginoon sa isang pangitain: ‘Ananias!’ Sinabi niya: ‘Narito ako, Panginoon.’ Sinabi ng Panginoon sa kaniya: ‘Tumayo ka, pumunta ka sa daan na tinatawag na Matuwid, at sa bahay ni Judas ay hanapin mo ang isang lalaki na nagngangalang Saul, na taga-Tarso. Dahil narito, siya ay nananalangin, at sa isang pangitain ay nakita niya ang isang lalaki na nagngangalang Ananias na pumasok at ipinatong ang mga kamay sa kaniya upang makakita siyang muli.’ Ngunit sumagot si Ananias: ‘Panginoon, marami na akong nabalitaan tungkol sa lalaking ito, kung gaano karaming masasamang bagay ang ginawa niya sa iyong mga banal sa Jerusalem. At may awtoridad siya rito mula sa mga punong saserdote na gapusin ang lahat ng tumatawag sa iyong pangalan.’ Ngunit sinabi ng Panginoon sa kaniya: ‘Humayo ka, dahil ang lalaking ito ay isang piniling sisidlan para sa akin upang dalhin ang aking pangalan sa mga bansa pati na rin sa mga hari at sa mga anak ng Israel. Dahil ipakikita ko nang malinaw sa kaniya kung gaano karaming bagay ang dapat niyang tiisin para sa aking pangalan’” (Gawa 9:1-16).
– Ang pangitain ng apostol na si Juan, na matandang-matanda na noon, tungkol sa niluwalhating si Jesu-Kristo, sa ulat ng aklat ng Apocalipsis: Sa Banal na Dako ng Sanctuaryong Templo:
“Akong si Juan, na inyong kapatid at kasalo ninyo sa kapighatian at sa kaharian at sa pagtitiis na kaisa ni Jesus, ay napadpad sa isla na tinatawag na Patmos dahil sa pagsasalita tungkol sa Diyos at sa pagpapatotoo tungkol kay Jesus. Sa pamamagitan ng patnubay ng espiritu ay napadako ako sa araw ng Panginoon, at nakarinig ako sa likuran ko ng isang malakas na tinig na gaya ng sa trumpeta, na nagsasabi: ‘Ang nakikita mo ay isulat mo sa isang balumbon at ipadala mo sa pitong kongregasyon: sa Efeso, sa Smirna, sa Pergamo, sa Tiatira, sa Sardis, sa Filadelpya, at sa Laodicea.’ At lumingon ako upang tingnan ang tinig na nakikipag-usap sa akin; at sa aking paglingon, nakita ko ang pitong gintong kandelero, at sa gitna ng mga kandelero ay may isang katulad ng anak ng tao, na nakadamit ng kasuotan na abot hanggang paa, at may gintong sinturon sa kaniyang dibdib. Ang kaniyang ulo at ang kaniyang buhok ay mapuputi na parang balahibo ng tupa na kulay puti, parang niyebe, at ang kaniyang mga mata ay parang nagniningas na apoy; at ang kaniyang mga paa ay katulad ng pinong tanso kapag nagbabaga sa hurno, at ang kaniyang tinig ay parang ugong ng maraming tubig. At mayroon siyang pitong bituin sa kaniyang kanang kamay, at sa kaniyang bibig ay lumalabas ang isang mahaba at matalas na tabak na may dalawang talim, at ang kaniyang mukha ay parang araw kapag sumisikat sa buong lakas nito. At nang makita ko siya, natumba ako sa kaniyang paanan na parang patay. At ipinatong niya ang kaniyang kanang kamay sa akin at sinabi: ‘Huwag kang matakot. Ako ang Una at ang Huli, at ang nabubuhay; at ako ay namatay, ngunit, tingnan mo! ako ay nabubuhay magpakailanman, at nasa akin ang mga susi ng kamatayan at ng Hades. Kaya isulat mo ang mga bagay na nakita mo, at ang mga bagay na kasalukuyang nangyayari at ang mga bagay na mangyayari pagkatapos ng mga ito. Kung tungkol sa banal na lihim ng pitong bituin na nakita mo sa aking kanang kamay at ng pitong gintong kandelero: Ang pitong bituin ay kumakatawan sa mga anghel ng pitong kongregasyon, at ang pitong kandelero ay kumakatawan sa pitong kongregasyon’” (Apocalipsis 1:9-20).
Ang pangitaing ito na nakita ni apostol Juan, na nasa pagitan ng 90 at 100 taong gulang noon (noong 96 ng ating Karaniwang Panahon), ay tila tumutugma sa hula ng binuhay-muling si Jesu-Kristo na sinabi niya kay apostol Pedro tungkol kay Juan, na makikita ni Juan si Jesus na niluwalhati sa kaniyang pagbabalik (Juan 21 sa bahagi ng pag-uusap nina Jesus at Pedro).
– Ang pangitain ni apostol Juan tungkol sa niluwalhating si Jesu-Kristo, sa ulat ng aklat ng Apocalipsis, bilang isang nangangabayo na lumalabas upang pastulan ang mga bansa gamit ang isang matalas na tabak:
“At nakita ko nang buksan ng Kordero ang isa sa pitong selyo, at narinig ko ang isa sa apat na buháy na nilalang na nagsabi na gaya ng tinig ng kulog: ‘Halika!’ At nakita ko, at tingnan mo! isang puting kabayo; at ang nakaupo rito ay may hawak na pana; at binigyan siya ng isang korona, at lumabas siyang nananaig at upang lubusin ang kaniyang pananaig” (Apocalipsis 6:1, 2).
“At nakita kong bukas ang langit, at tingnan mo! isang puting kabayo. At ang nakaupo rito ay tinatawag na Tapat at Totoo, at humahatol siya at nakikipagdigma nang may katuwiran. Ang kaniyang mga mata ay nagniningas na apoy at sa kaniyang ulo ay may maraming diademang pangkatiwalaan. Mayroon siyang nakasulat na pangalan na walang nakakaalam kundi siya lamang, at nakasuot siya ng panlabas na kasuotan na natalsikan ng dugo, at ang pangalang itinatawag sa kaniya ay Ang Salita ng Diyos. At ang mga hukbo sa langit ay sumusunod sa kaniya sakay ng mga puting kabayo, at nakadamit sila ng pinong lino, na puti at malinis. At sa kaniyang bibig ay lumalabas ang isang mahaba at matalas na tabak, upang sa pamamagitan nito ay mapatamaan niya ang mga bansa, at pastulan niya sila gamit ang pamalong bakal. Inaapakan din niya ang pisaan ng ubas ng matinding galit ng Diyos na Makapangyarihan sa Lahat. At sa kaniyang panlabas na kasuotan, oo sa kaniyang hita, may nakasulat na pangalan: Hari ng mga hari at Panginoon ng mga panginoon” (Apocalipsis 19:11-16).
– Ang mga pangitain sa Apocalipsis tungkol kay Jesu-Kristo na niluwalhati bilang Hari at Mataas na Saserdote ay dapat magbunsod sa atin na mag-isip-isip. Si Jesu-Kristo ay hindi na isang sanggol na walang laban sa isang sabsaban. Si Jesu-Kristo ay hindi na paglalarawan ng isang lalaking inihandog at patay, na ipinako ang mga kamay at paa at may tagilirang sinaksak ng lansa. Si Jesu-Kristo sa kasalukuyan ay isang Hari at Mataas na Saserdote na may karapatan sa buhay at kamatayan ng bawat isa sa atin, kapuwa sa mga buháy, pati na rin sa mga patay na bubuhaying muli. Ang binuhay-muling si Jesu-Kristo (Yehoshuah Mashiah), bago pa lang ang kaniyang pag-akyat sa langit, ay nagsabi na ang kaniyang Ama, ang Diyos na si Jehova (YHWH Elohim), ay nagbigay sa kaniya ng buong awtoridad (Mateo 28:19, 20). Bukod diyan, narito ang dalawang teksto sa Bibliya na naglalarawan sa mahalagang puntong ito ng turo, na nagpapahintulot sa atin na makita kay Jesu-Kristo ang isang Hari na kasalukuyang namamahala, na mabait ngunit kasabay nito ay kasindaksindak (o dapat katakutan nang may matinding paggalang):
“Hindi ang bawat nagsasabi sa akin, ‘Panginoon, Panginoon,’ ay papasok sa Kaharian ng langit, kundi ang gumagawa lang ng kalooban ng aking Ama na nasa langit. Marami ang magsasabi sa akin sa araw na iyon: ‘Panginoon, Panginoon, hindi ba nanghula kami sa pangalan mo, at nagpalayas ng mga demonyo sa pangalan mo, at gumawa ng maraming makapangyarihang gawa sa pangalan mo?’ Ngunit sasabihin ko sa kanila: ‘Hindi ko kayo kailanman nakilala! Lumayas kayo sa harap ko, kayong mga lumalabag sa batas’” (Mateo 7:21-23).
“Kapag ang Anak ng tao ay dumating sa kaniyang kaluwalhatian, kasama ang lahat ng anghel, uupo siya sa kaniyang maluwalhating trono. At ang lahat ng bansa ay titipunin sa harap niya, at ibubuko-bukod niya ang mga tao gaya ng pagbubukod ng isang pastol sa mga tupa at mga kambing. At ilalagay niya ang mga tupa sa kaniyang kanan, ngunit ang mga kambing sa kaniyang kaliwa.
“Pagkatapos ay sasabihin ng Hari sa mga nasa kanan niya: ‘Halikayo, kayo na pinagpala ng aking Ama, manahin ninyo ang Kahariang inihanda para sa inyo mula nang itatag ang sanlibutan. Dahil nagutom ako at binigyan ninyo ako ng makakain; nauhaw ako at binigyan ninyo ako ng maiinom. Ako ay isang estranghero at pinatira ninyo ako nang may pagpapatuloy; hubad, at dinamtan ninyo ako. Nagkasakit ako at inalagaan ninyo ako. Nakabilanggo ako at pinuntahan ninyo ako.’ Pagkatapos ay sasabihin ng mga matuwid: ‘Panginoon, kailan ka namin nakitang nagutom at pinakain namin, o nauhaw at binigyan ng maiinom? Kailan ka namin nakitang estranghero at pinatira nang may pagpapatuloy, o hubad at dinamtan namin? Kailan ka namin nakitang nagkasakit o nakabilanggo at pinuntahan namin?’ At sasabihin sa kanila ng Hari bilang tugon: ‘Sinasabi ko sa inyo ang totoo, dahil ginawa ninyo ito sa isa sa pinakamaliit sa mga kapatid kong ito, ginawa ninyo ito sa akin.’
“Pagkatapos ay sasayaw naman siya sa mga nasa kaliwa niya: ‘Lumayas kayo sa harap ko, kayong mga isinumpa, patungo sa walang-hanggang apoy na inihanda para sa Diyablo at sa kaniyang mga anghel. Dahil nagutom ako, pero hindi ninyo ako binigyan ng makakain; at nauhaw ako, pero hindi ninyo ako binigyan ng maiinom. Ako ay isang estranghero, pero hindi ninyo ako pinatira nang may pagpapatuloy; hubad, pero hindi ninyo ako dinamtan; may sakit at nakabilanggo, pero hindi ninyo ako inalagaan.’ Pagkatapos ay sasagot din sila: ‘Panginoon, kailan ka namin nakitang nagutom o nauhaw o estranghero o hubad o may sakit o nakabilanggo at hindi ka namin pinaglingkuran?’ Pagkatapos ay sasabihin niya sa kanila: ‘Sinasabi ko sa inyo ang totoo, dahil hindi ninyo ito ginawa sa isa sa pinakamaliliit na ito, hindi ninyo ito ginawa sa akin.’ At ang mga ito ay madidiretso sa walang-hanggang kaputulan, ngunit ang mga matuwid ay sa buhay na walang hanggan” (Mateo 25:31-46; basahin din ang Awit 2 at Apocalipsis kabanata 1 hanggang 3).
***
Ang salita mo ay ilawan sa aking mga paa at liwanag sa aking landas ( Awit 119:105 )
Ang pagdiriwang ng memorya ng kamatayan ni Kris
Ang kwento ng muling pagkabuhay ni Hesukristo upang palakasin ang ating pananampalataya
Ang mga turo ni Hesukristo na humahantong sa karunungan
Bakit pinahihintulutan ng Diyos ang pagdurusa at kasamaan?
Ang pag-asa ng buhay na walang hanggan
Ang elementarya pagtuturo ng Bibliya
Ano ang dapat gawin bago ang malaking kapighatian?
Other Asiatic Languages:
Indonesian: Enam Topik Studi Alkitab
Javanese: Enem Topik Sinau Alkitab
Malaysian: Enam Topik Pembelajaran Bible
Khmer (Cambodian): ប្រធានបទសិក្សាព្រះគម្ពីរចំនួនប្រាំមួយ
Laotian: ຫົກຫົວຂໍ້ການສຶກສາຄໍາພີ
Myanmar (Burmese): ကျမ်းစာလေ့လာမှုခေါင်းစဉ်ခြောက်ခု
Thai: หัวข้อการศึกษาพระคัมภีร์ 6 หัวข้อ
Vietnamese: Sáu Chủ Đề Nghiên Cứu Kinh Thánh
Isang talahanayan ng buod ng mahigit pitumpung wika, na may anim na mahahalagang artikulo sa Bibliya na nakasulat sa bawat wika…
Table of contents of the http://yomelyah.fr/ website
Basahin ang Bibliya araw-araw. Ang nilalamang ito ay naglalaman ng mga pang-edukasyon na artikulo sa Bibliya sa Ingles, Pranses, Espanyol, at Portuges (gamitin ang Google Translate upang pumili ng isa sa mga wikang ito, pati na rin ang wikang iyong pinili, upang maunawaan ang nilalaman ng mga artikulong ito).
***